Bestemming: Napels. Manier van transport: elektrische piano’s die je zorgeloos langs de rotsachtige kust voeren met een zonnetje dat door een jaren 70-filter schijnt, jazzy melodieën die de achtervolging van maffiosi inzetten door kriskrassende steegjes in de binnenstad en vergeten synthharmonieën die op een terras simpelweg de zuidelijke Italiaanse zomer vieren. Dario Bassolino viert zijn thuisstad, en dan vooral het beeld ervan dat filmmakers uit de jaren 60 en 70 afschilderden. Met band brengt hij zijn unieke versie van dé ultieme soundtrack van Napels ten gehore.